Delen of hele(n)?

Als je iets deelt met een ander ben je vaak méér dan de helft kwijt!
Als je iets deelt met jezelf hou je er tenminste één geheel aan over!
Hoe helend is dat?

Begeef je je buitenshuis dan hoef je er niet lang op te wachten of de straatgesprekken gonzen in je oren. Gebogen over de supermarktkarretjes worden de emotionele boodschappen naar hartenlust gedeeld. Ben je er per ongeluk getuige van dat iemand quasi geïnteresseerd aan de ander de vraag stelt: ‘Hoe is het met je?’, dan kunnen de zorgen in rap tempo de revue passeren. De beroering in beider systemen is op afstand waarneembaar. De gezichten lezen de pijnlijke hoofdstukken voor en de ogen waken over de beeldkwaliteit. Maar wat gebeurt er nu op energetisch niveau? Wordt men daar beter van?

In Dubbel Dubbelleven geef ik aan dat je mensen grofweg kunt onderscheiden op diverse gevoelsniveaus. De één is meer betrokken, leeft zich makkelijker in, voelt een grotere verantwoordelijkheid jegens de omgeving en trekt situaties en gebeurtenissen meer persoonlijk aan terwijl een ander over een beperkter empathisch vermogen beschikt.

Wanneer twee mensen redelijk in elkaars vaarwater peddelen dan zie je dat een dialoog tot wederzijds nut dient. Ieder staat voor zich een verhaal te vertellen en wacht al of niet zijn beurt af om ook te lossen. De communicatie heeft één ding gemeen; samen ontladen ze de gemeenschappelijke bovenliggende lasten. De drukkende verzwaring heeft zijn gewichtigheid tijdelijk verloren maar biedt geen soelaas om het systeem op de been te houden. De opluchting is met een zucht vertrokken en al snel houdt het denken wederom de adem in! Mentaal gezien gebeurt er niets omdat de kopzorgen zich genesteld hebben op het emotionele niveau. Het blijft maar malen! Is het dan verwerpelijk dat horden mensen die uitlaadklep omarmen? Absoluut niet! Iedere noodzakelijke ontlading van spanning is welkom. De vraag is: Hoe werkt dat voor jou?

In de praktijk komen we steeds meer jongeren tegen die zich juist door social media buitengesloten voelen. Internet zou bij uitstek de maatschappij moeten verbinden maar velen hebben er een strop aan. Het hart ligt niet meer op de tong maar zweeft in de lucht! De wijsvinger heeft zijn wijsheid verloren doordat de verzendknop het wint van de bezinning. Primaire emoties zijn eruptief zoals vulkanen die in hun lavastroom een hausse aan onwetenden meesleuren. Het wordt pas echt heet onder de voeten als je beter weet of beter zou moeten weten!

Heb de kracht maar eens om bij jezelf te blijven terwijl het zo verleidelijk is om alles vanuit een illusie met iedereen te delen. Gedeelde smart is halve smart, toch? Niet erg ‘smart’, dunkt me tenzij je dat eenzame gevoel daarna ook weer laat weg app-en. Je mentale level pikt het eenvoudigweg niet. Opgekropte frustraties kunnen hun vlucht wel vinden via de melkweg maar het voeden van je eigen systeem is duurzamer op den duur. Daar heb je geen overbodige prikkels van buitenaf voor nodig. Een inzicht opent je de ogen zonder dat je hoeft te kijken omdat je het namelijk allang gezien had!

Intuïtief beschermt een gevoelsmens zich voor overmatige beïnvloeding van buitenaf. De openbare orde verstoorde vroeger in heftige mate die van mij en zorgde ervoor dat ik er nauwelijks deel van kon uitmaken. In mijn denken dacht ik dat het zelfs a-sociaal was en dat gegeven isoleerde me nog meer. Het vormde een dankbaar excuus en het teruggetrokken bestaan de broodnodige schijnbare rust. Geheimen konden niet gedeeld worden omdat het begrip voor een ieder te hoog gegrepen zou zijn. Incluis mezelf! Ze delen zou ontluisterend zijn omdat men het niet zou willen horen. De eigen ruis op de lijn gaf troebel beeld omdat de helderheid nog niet zoveel licht kon verdragen; het was nog te vroeg!

Durf ook maar eens te genieten in je eentje, net zoals kleine kinderen dat kunnen. Als ze geluk hebben tenminste en niet lastig gevallen worden door een bataljon aan figuren die dit sociaal onverantwoord vinden en de meest verwerpelijke terminologieën uitspugen. Innerlijke rust geef je niet weg aan iedereen; dat straal je uit!

Als je iets wilt delen met een ander doe je dat wanneer je er klaar voor bent!
Want dan ben je er namelijk ook klaar méé!