Geboortebeperking in Kerstsfeer!

Waarom staat de wereld zo op zijn kop vanwege de herdenking van een geboorte? Wat voor invloed heeft dat op een mens? Een bewustwording van onvolkomenheden met als toetje een zalvend zoet dat licht verteerbaar is!

We vieren de geboorte van Jesus Christus hetgeen van begin af aan al niet van een leien dakje ging. Integendeel, het kostte de nodige moeite om het kind te mogen stallen. Bij de beesten af die uiteindelijk met hun onvoorwaardelijke liefdesadem -het hart op de tong- de mens verwarmden.

Sindsdien is de blauwdruk van ons bestaan afgegeven door de wereldse symboliek van deze gebeurtenis. Het ‘sorry dat ik besta-principe’ wordt tot op de dag van vandaag en nog eeuwenlang daarna meegezeuld door eenieder die zich daartoe geroepen voelt.

De wijsheid van het onbedorven kind werd onbevlekt ontvangen en gedragen in een moederlijke schoot die verder niets te wensen overliet. De overgave in het vertrouwen hield de aardse vervormingen in eerste instantie op een afstand. Het mentale systeem vraagt immers niet: het wéét! Daar zijn geen woorden voor nodig!
Slechts de eigen gedachtespinsels veroorzaakten van lieverlee emoties waarbij de eenzaamheid, de afgescheidenheid, turbulente golven de vrijheid gaven om de innerlijke rust te beroeren.

Dát is ook de kern van de Kerstsfeer die menigeen al maanden bewust of onbewust in een staat van paraatheid brengt! Het hangt ondanks de kunstmatige lichtfakkels als een donkere, duistere wolk in de lucht en daalt neer voor iedereen die er gevoelig voor is.

‘Wat doet mijn bestaan, mijn geboorte er toe? Is er wel plaats voor míj?’ Pak je die oerkracht op om zonder woorden te zeggen: Het is altijd goed, dat is mijn overeenkomstige intentie en daar vertrouw ik op. Ik sta er open voor om mijn éigen lessen te leren en weet dat ik gedragen word door een ondersteuning die niet van deze wereldse, materiële dimensie is!

Dán pas krijg je als vanzelf antwoorden op vragen die je niet eens meer hoefde te stellen. Je wist het namelijk al; het was je al eigen! Voor velen is het geen lichtzinnige opgave om het mentale level trouw te blijven wanneer de gretige emoties op je deur blijven kloppen en het zo verleidelijk is om er in mee te gaan. Dat doet iedereen toch? En die gemeenschappelijke factor werkt in eerste opzicht als een verdunner van je giftige gedachten.

De gecreëerde onrust gedraagt zich als een wanhopige voetzoeker die alsmaar in de startblokken staat om te mogen knallen. Het voortijdig afschieten van vuurwerk is er niets bij! De energie stijgt hoog in de bol. Overmoedige irritaties leggen het relativeren plat en schreeuwen de keel schor. De zwaartekracht moet de aarding voeden en dus sjouwen mensen met karrenvrachten levenswaar om de waarheid van het leven gewicht toe te kennen.

D’r zijn er genoeg die al een voorschot nemen op het zalige Kerstdiner door als Heilige Boontjes de vrede op aarde te scanderen terwijl de realiteit de werkelijke dienst uitmaakt.
De mentale rust kan alleen verstoord worden wanneer je niet handelt overeenkomstig je eigen unieke golflengte! Houdt dat in dat je je overal van moet distantiëren?

Je kunt je niet altijd buitensluiten van de maatschappelijke opgelegde sancties maar je bent het je geboorterecht verplicht om je niet te beperken in de essentie van je bestaan! In welke situatie dan ook! De omgeving mag geen deel uitmaken, het oordeel van anderen mag geen invloed uitoefenen op je gemoedsrust. Voel je dat er een poging tot inbreuk wordt gemaakt dan deel je dat mede met jezelf waardoor je het ook bij jezelf hóudt.

Het opgevoerde celgeheugen helpt menigeen om heimwee te koesteren naar eerdere Kerstelijke geneugten waarbij een glimp is blijven hangen van een ‘goed gevoel at last’. De vorstelijke gerechten verzachtten de gezamenlijke dronk naar een nieuw leven! Het hartversterkertje had zijn werk gedaan en kon tevreden achterover leunen. Men heeft er zijn buik vol van!

Waarom laat jij je geboorte beperken tot die ene verjaardag? De geboorte van Jesus Christus heeft een dermate omvangrijke betekenis hetgeen voor velen te hoog gegrepen lijkt vanwege de immense kwaliteit.

Mijn ‘uit nood’-geboorte stond volgens berekening gepland op 25 december en bij wijze van grap gaf ik weleens aan dat ik die ‘concurrentie’ kennelijk te groot vond en daarom in bescheidenheid nog 5 dagen afwachtte om alsnog net even voor het eind van het jaar het levenslicht te aanschouwen. Kon ik die tijd terugdraaien dan kwam ik nu wél op die eerste Kerstdag!

In het grote geheel der tijden stelt het niets voor maar meer dan een halve eeuw bezinning om die mentale kracht te zijn is er een van noeste arbeid, verantwoordelijkheid en bovenal onbeperkt vertrouwen!