Zeg het met dieren!

Mensen praten zoveel maar zeggen zo weinig! Wat hebben dieren ons te zeggen?
Een bloemlezing over sprekende ogen, onvoorwaardelijke toewijding en mateloos vertrouwen!

De maatschappij en zijn burgers presteren het om op beestachtige wijze met elkaar om te gaan. De meest primitieve vorm aangedreven door een strijd op leven en dood. Zowel het mensen- alsmede het dierenrijk zijn beiden uitgerust met een oerdrift waarbij het vege lijf de redding inzet. Een poging tot overleven al dan niet gedragen door een emotie van angst en paniek.

Beesten die wild om zich heen slaan om zich slechts te voeden met degenen die toch al ziek waren, gaven de enige juiste vertaling aan de leus: ‘Survival of the fittest’, de natuur selecteert zichzélf uit. Dat onderscheidend vermogen zou je bijna humaan noemen maar de werkelijkheid gebiedt een correctie: er is niets menselijks aan!

Dieren met een olifantenhuid presenteren een ontroerende blijk van mededogen en saamhorigheid wanneer één van hun een lijdend onderwerp is. Schouder aan schouder maken ze de kring compleet – de buitenwereld achter zich – om zich te focussen op datgene waar het om gaat: elkaar verwarmen met dezelfde ademtocht!

Een jonge ambulance-verpleegkundige zei onlangs: ‘wat wij allemaal te zien krijgen is niet normaal!’ Als ze al de kracht heeft om haar dienstjaren vol te maken zal ze op een gegeven moment moeten concluderen dat dit helaas de normale gang van zaken is!

Het is de dagelijkse praktijk dat mensonterende gebeurtenissen de revue passeren waaronder mensen gebukt kunnen gaan. Voor menigeen is het ook niet te doen om de rug te rechten voor de waarheid die in ieders ogen beschreven staat. Zie dat maar eens te bóven te komen!

Traumatische ervaringen stapelen zich op in het celgeheugen (de lichaamscellen vernieuwen zich maar de herinnering blijft!) omdat het weten – de erkenning van de realiteit – zich niet altijd gezien voelt. Met andere woorden: het trauma is duidelijk, dat wat het met een mens doet is emotioneel en fysiek aantoonbaar maar zodanig overkoepelend dat de mentale kracht er niet bij kan om de knop om te zetten! Dát onvermogen draagt iemand als een molensteen om zijn nek en dat straalt hij uit.

De ongemakkelijke situatie die ontstaat wanneer de pijn op iemands gezicht onmiskenbaar te lezen valt geeft soms aanleiding tot inhoudsloze reacties. Je kunt wel proberen om iemand op andere gedachten te brengen maar het blijven gedáchten. Zolang het mentale niveau te hoog gegrepen is dan wordt er níets opgelost!

Jaar in jaar uit blijven die snaren gevoelig reageren op beroering. Die trillingsfrequentie behoudt zijn golflengte omdat de reset-knop slechts met onvoorwaardelijke toewijding aan je eigen bestaan in werking komt. Geen enkele situatie, geen enkel mens zou de macht toegekend moeten worden om jouw bestaansrecht geweld aan te doen. Je wás immers al zo getroffen door die inslag in je systeem hetgeen met een lopend vuurtje verspreid werd. 24 uur per dag staat die verhitte opgekropte emotie te wachten op bevrijding, om toe te slaan wanneer er een moment van schijnbare rust is. Dan knalt die energie de ether is!

Een dier krijgt hier lucht van en is in staat dat feit te voelen voordat de lont om vuur bedelt. Daar waar vrijwel ieder mens door de jachtigheid van het leven tekort schiet, schiet de hond (en vele andere dieren) raak! Zijn zintuiglijke waarneming waarschuwt bijvoorbeeld voor een naderende epileptische aanval. Of de ogen weerspiegelen het inzicht over de emotionele status van een binnenkomend persoon nog voordat hij een sleutel in het sleutelgat kon steken. De verstrakking van de spieren van een hond op schoot gaf al blijk van een code rood om het baasje te beschermen tegen een energie-aanval van ongekende aard!

De trouwe viervoeter staat met 4 poten stevig op de grond om mede te delen waar mensen het moeten overschreeuwen. Hetgeen vaak een momentopname is en vervliegt in de vluchtigheid om op te lossen in de massa.

De onvoorwaardelijke liefde van een hond gaat door merg en been als je die mazzel hebt. Die Buddy wil je niet missen! De Posttraumatische stress wordt gereduceerd door slobberige lik-kusjes om je weer bij je positieven te brengen in tegenstelling tot de hielenlikkerij van de maatschappij! Zij weten je te herprogrammeren wanneer je daar zelf niet aan toe komt. Zonder woorden spreken die hondstrouwe ogen!

In Dubbel Dubbelleven refereer ik hieraan in het hoofdstuk: Als je de mens leert kennen dan ga je wel van de díeren houden! Dat Nederland de hoogste prijs toekent voor de beste reclame waarin de dieren als Buddy een prominente rol vervullen geeft wel aan waar we als mensen de meeste baat bij hebben.

Dat zegt genoeg!